Sven van Kooten, 4 november 2008
Ethiopië Addis Abeba

Zondag 2 November

Dit beloofde een rustige dag te worden. We gingen ’ s middags alleen bij de dansschool van Jackson kijken. We kregen vandaag ook de kans om eens lekker ‘ uit te slapen’ , we moesten deze keer om 10 uur bij het ontbijt zijn. Maar ik was al blij met het kleine beetje langer dat we mochten slapen, dit kon ik wel gebruiken.
Na op het gemakje ontbeten te hebben hadden we de rest van de ochtend om lekker rustig aan te doen. Op mijn manier is dat lekker in bed tv kijken, eten en roken. Haha, maar degene die mij goed genoeg kunnen weten dat maar al te goed. Rond etenstijd stond de bus klaar en kon het hele zooitje de bus weer in.

Het was maar kort rijden naar de dansschool, een kwartierje ofzoiets. De poort zat goed verstopt tussen de gebouwen dus in eerste instantie zag ik niet dat we er waren en ik lag nog lekker te luilakken met me ogen dicht. De chauffeur draaide heel behendig zijn bus het pad op tot er een jongen keihard schreewend voor de bus sprong. De kooi voor de koffers op het dak bleef achter een touw hangen en als we hadden doorgereden hadden we waarschijnlijk de hele poort meegenomen. Dit zorgde op dat moment voor ‘ paniek’ in bus, maar achteraf werd er hard om gelachen. Ik ook natuurlijk want ik zag het zoals gewoonlijk weer helemaal voor me. Daar op de binnenplaats stond het hele Ehtiopische gezelschap ons op te wachten. Uit de bus gestapt was het weer tijd om iedereen te begroeten met de tradionele Ethiopische groet, dit is niet goed uit te leggen dus dit laat ik thuis wel zien voor de geinterreseerde. Na nog eventjes buiten te hebben gestaan kwam Jackson naar buiten om te zeggen dat de ‘show’ ging beginnen.
Binnen aangekomen stonden de stoelen al in een halve kring. Er waren ook een aantal dansstudenten van Jackson aanwezig die ik nog nooit had gezien. Hier ging ik natuurlijk eerst contact mee leggen, ik sta erom bekend om met iedereen contact te maken. Toen iedereen zat werd er zeker nog een half uur volop gepraat en gelachen. Toen ging de show dan eindelijk beginnen en ik moet toegeven dat dansen bij deze mensen echt in hun bloed zit. En ik heb ook echt respect voor deze mensen, dat invalide jongeren zo gigantisch goed kunnen dansen. En ze zijn ook maar al te bereid het ons te leren, maar wij Nederlanders kunnen nooit tippen aan Ethiopiers. Wij zijn vergeleken met hun een stel houten harken, serieus. Het is ook leuk om te vertellen dat de dansen die zij uitvoeren ook een boodschap hebben. Zo ging er 1 bijvoorbeeld over seksualiteit en een andere over liefde. Tijdens de show werd er ook een koffieceremonie voorbereid. Dit is erg leuk om mee te maken en hier hebben ze echt de beste koffie van de wereld. Als mijn mening en als een bewezen feit, zo komt bijvoorbeeld de koffie van Starbucks uit Ethiopie. Nadat de show voorbij was werd er nog zeker een half uur gezellig gekletst maar toen was het toch echt tijd om terug naar het hotel te gaan. Maar deze keer ging er iemand op het dak zitten om het touw over te bus heen te halen. ’s Avond hadden we weer eens een rust dag dus tot morgen!

Sven van Kooten

Naar Sveninethiopie in Ethiopië bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl